|
Mike Hopman
Historie Mike Hopman
Ik was 13 jaar toen ik begon met de duivensport. Na jaren lang kanaries te hebben gehouden in de volière, besloot ik deze te vervangen door
enkele tortelduiven die ik op de markt had gekocht. Na enkele maanden wilde ik de tortelduiven graag los laten, want ik had van mijn vader
begrepen dat duiven altijd terug kwamen. Ik bibberend van de zenuwen de duiven losgelaten met als gevolg dat ik deze nooit meer terugkeerde naar
het hok. Ik was die dagen ontroostbaar. De dinsdag daarop was er weer markt, dus ik naar de markt. Deze keer kwam ik terug met een paar
sierduiven, witte, u kent ze wel. Het loslaten van deze duiven ging al een stuk beter. Na een paar dagen op het dak gezeten te hebben, kwamen ze
redelijk binnen. Het ging weken goed, totdat mijn vader met het schitterende verhaal kwam, dat duiven vanaf wel 10 KM (!) hun hok terug konden
vinden. Ik was ontroerd en besloot meteen op mijn fiets (!) de duiven 10km op te leren. Wat er toen gebeurde is met geen pen te beschrijven. Ik
liet ze los en…….. ze gingen in een boom zitten!! Wederom kwam ik verdrietig thuis, maar dat beeld verdween als sneeuw voor de zon. Mijn vader
had weer een goed idee: Je moet postduiven kopen, die zijn veel beter!
Postduiven
Daar stond ik dan, op de wekelijkse markt, druk doende op een paar leuke postduiven uit te zoeken. Na een paar minuten had ik een paar leuke
duiven gevonden. Die en die wil ik hebben, zei ik tegen de marktkoopman. Die zijn voor de slacht, schreeuwde hij terug. Ik was verbaasd, die
lieve beestjes voor de slacht? Hij had ook ongeringde postduiven. Als ik ze niet los zou laten, mocht ik ze kopen. Ik kocht er vier voor slecht
fl. 1,25 per stuk. Eenmaal thuis, duiven in het hok en……. broedhokjes maken. Een paar dagen daarna ging ik met mijn ouders op vakantie en mijn
zwager zou de duiven verzorgen. Toen ik twee weken weg was, belde mijn zwager op. Ik schrok me rot, maar hij verblijde mij met geweldigs…. de
duiven hadden eieren! Even dacht ik dat ik droomde, maar toen ik mijn andere zus zag, besefte ik dat dat niet het geval was, tenzij het een
nachtmerrie was.
Jonge duiven
Toen ik terug was van vakantie, vloog ik naar mijn hok om de eieren te bewonderen. Tot mijn grote schrik zag ik dat er een schil op de grond lag.
Ik schreeuwde het uit, hoe konden die eieren nou kapot zijn gegaan? Mijn vader rende met de telefoon in de hand de tuin in voor het geval 112
gebeld moest worden. Hij zag ook de kapotte eieren op de grond liggen en keek in de nestschalen. En wat lag daar? Twee kleine pulletjes, het
waren dus de eierendoppen die op de grond lagen.
Duivenvereniging B.E.P
De jongen groeide goed op. Alleen baalde ik van één ding. De jonge duiven waren niet geringd. Een gelukkige bijkomstigheid was, dat ik bijna
jarig was. Ik dus gevraagd of ik lid mocht worden van de duivenvereniging en dat mocht. Eind 1993 werd ik dus lid van de duivenvereniging. Toen
ik enkele maanden lig was, mocht ik al ringen bestellen. Dat vond ik erg tof, maar was een beetje zenuwachtig. De ringenadministrateur zal gek
van mij zijn geworden, want ik belde hem dagelijks om te vragen of de ringen al binnen waren. 2 januari 1994 ringde ik mijn eerste jongen, nadat
een clubgenoot mij had uitgelegd hoe ik winterkweek moest voorbereiden. Met winterkweek heb ik nog nooit problemen gehad, al moet ik dat
afkloppen.
Eerste wedvluchten
Wat was ik zenuwachtig toen ik op vrijdagavond de duivenwagen zag wegrijden op weg naar het verre einders. De eerste vlucht dacht ik dat ik een
wereldduif had, ik had er namelijk al één na ruim 3 uur los op een afstand van 100km! Dat beeld verdween als sneeuw voor de zon toen ik belde om
te vragen hoe laat ik moest uitslaan. De vriendelijke vrouw aan de andere kant van de lijn vertelde mij, dat ze al uitgeslagen hadden (!). Ik was
er doodziek van en baalde als een stekker.
Hulp
De jaren nadien vloog ik leuk mee, won zelfs af en toe eerste prijzen. Pas vanaf 1999 hoorde ik elke week bij de betere liefhebbers. Reclame dat
gemaakt wordt in duivenbladen kan zo misleidend zijn! Dit jaar pas vlieg ik als nooit daarvoor. Verschillende vroege prijzen heb ik dit jaar
gevlogen tegen gemiddeld 5.000 duiven! Dit heb ik allemaal te danken aan twee liefhebbers: Ad Schaerlaeckens, Baarle Nassau en Henny Lenaerts,
Amsterdam. Zij hebben mij geleerd hoe te voeren, selecteren, keuren en…… prijs vliegen! Het mooiste van de duivensport is dat je niet knap,
intelligent of lenig hoeft te zijn om goed te presteren. Iedereen kan het…… ook U!!
© Mike Hopman geschreven voor DuivenSite.com
| 